การนำกูเกิ้ลมาเป็นเครื่องมือในการเรียนรู้โดยใช้ความชอบเป็นฐาน (Bring Google’s ’20% time ‘ to your classroom with passion – based learning)

                                                                           Adam Schoenbart: เขียน

                                                            สุริยา เผือกพันธ์:แปลและเรียบเรียง

                "การศึกษาในระบบให้ประโยชน์ในการดำรงชีวิต ส่วนการศึกษาด้วยตนเองทำให้มีโชคลาภ (Formal education will make you a living; self- education will make you a fortune)"  – Jim Rohn

        ในครึ่งศตวรรษที่ผ่านมา นักวิทยาศาสตร์นำอุปกรณ์ที่เรียกว่า Art Fry มาติดที่หลังกระดาษและกลายเป็นกระดาษโน็ต (Post-it) ยอดนิยมในที่สุด  ฟรี เป็นอุปกรณ์เครื่องเขียนที่สำคัญของบริษัท 3 เอ็ม (3M) ที่ใช้เวลาเพียง 15 % ของตารางการทำงานของพนักงานแต่ทำให้งานเรียบร้อยดีกว่าการจัดการโดยผู้จัดการ

        ในโอกาสนี้ ริชาร์ด ดรู (Richard Drew)ไม่เพียงแต่จะหาวิธีการใน

การสร้างนวัตกรรมเท่านั้น แต่เขายังสร้างเทปกาว (Tape) โดยใช้วิธี

เดียวกันกับกระดาษโน็ตโดยใช้เวลา 20% ของตารางงาน ด้วยกูเกิ้ล (Google) ที่สร้างโดยจีเมล (Gmail) อีกด้วย

        ถ้าวิธีการนี้ ทำงานได้ดีในวงการธุรกิจ ทำไมมันจะนำมากับงานของโรงเรียนไม่ได้ !!!!

        สิ่งแวดล้อมในการเรียนรู้แบบดั้งเดิม แผนการสอนของครูนำนักเรียนไปสู่เป้าหมายที่ตั้งไว้ แต่ปัจจุบันนี้ มีการเรียนรู้โดยใช้ความชอบเป็นฐานเกิดขึ้น (Passion-based learning) ซึ่งให้เวลานักเรียนสัปดาห์ละ 1 ชั่วโมงเพื่อเรียนรู้บางอย่างที่พวกเขาสนใจเลือก 

        ในปีการศึกษาหลังสุด ผู้เขียนได้ใช้แนวคิดนี้มาปฏิบัติ นักเรียนได้ใช้เวลาในชั้นเรียนทุกวันพุธ เพื่อทำโครงการที่พวกเขาชอบ พวกเขาระดมสมองเพื่อเลือกสิ่งที่พวกเขาสนใจจะเรียนรู้ หัวข้อหลายหัวข้อเกี่ยวข้องกับอาชีพในอนาคตหรือศักยภาพในการเรียนในมหาวิทยาลัย รวมทั้งเรื่องกลุ่มดาวอังคาร ผลกระทบของลัทธิสองภาษาต่อสมอง พลังของฟุตบอลในการสร้างชุมชน ดนตรีมีผลต่อจิตวิทยาของวัยรุ่นอย่างไรและสถิติเกี่ยวกับภาพยนตร์ Blackjack เป็นต้น

        ในการเรียนรู้แบบใช้ความชอบเป็นฐาน กระบวนการกับผลผลิตมีความสำคัญเท่า ๆ กัน นักเรียนจะส่งงานทุกสัปดาห์และมีกำหนดนัด

หมาย(Deadlines) ที่แน่นอน ในการเข้าไปปรับปรุงบล็อก (Blogspot) ให้ทันสมัยและเขียนอ้างอิงบรรณานุกรม (An noted Bibliography) ส่ง สิ่งเหล่านี้ เป็นที่ที่สำหรับตรวจงานที่นักเรียนทำส่งครู ให้ครูเห็นความก้าวหน้าของการทำงานและช่วยให้คำแนะนำย้อนกลับได้

        ผลการสืบค้นในงานชิ้นสุดท้ายจะแสดงให้เห็นถึงผลการเรียนรู้ของพวกเขา นักเรียนจะเป็นคนเลือกวิธีการนำเสนอผลงาน ด้วยการจัดลำดับการนำเสนอด้วยวิดีโอและเว็บไซด์

        ตัวอย่างเช่น สมาชิกชมรมงานละครคนหนึ่ง ได้เข้าไปสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับการเป็นนักแสดงที่ประสบความสำเร็จจะต้องทำอย่างไร เธอได้สร้างเว็บไซด์ แบ่งปันแหล่งเรียนรู้ ข้อแนะนำและผู้เชี่ยวชาญแก่นักเรียนที่ต้องการประกอบอาชีพนักแสดง

        นักเรียนอีกคน เรียนรู้เกี่ยวกับการพัฒนา การตลาดและการขายยา แม่ของเขาทำสิ่งเหล่านี้ในการดำรงชีวิตและเขาใช้เวลาทำความเข้าใจงานของแม่ให้ดีขึ้น ด้วยการสัมภาษณ์แม่ การค้นคว้าและนำเสนอสิ่งค้นพบในห้องเรียน

        ขณะที่ซินเธียร์ (Cynthia) นักเรียนอีกคนหนึ่ง บอกว่า เธอได้ไปสัมภาษณ์นักการเมืองท้องถิ่น ทำให้รู้ว่าเวลา 20% ของพวกเรามีความสำคัญในการเรียนรู้บางสิ่งมาก ซินเธียร์และเพื่อนอีกสามคนได้ค้นคว้าบทบาทของตำรวจเกี่ยวกับอคติและการเหยียดผิว จากผลของความพยายามในการใช้กฎหมายเกี่ยวกับเรื่องนี้ พวกเธอได้ค้นคว้าในหัวข้อนี้ โดยสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ตำรวจเกี่ยวกับการมีผลกระทบต่อชุมชนของเราอย่างไร

        หลังจากที่วุฒิสมาชิกได้กล่าวไว้ที่โรงเรียน ซินเธียร์ได้สัมภาษณ์เขาเกี่ยวกับเนือหานี้ กลุ่มได้ติดตามการเรียนรู้โดยใช้อีเมลและอ้างอิงคำพูดของเขาในรายงานโครงการ อย่างเป็นธรรมชาติและเป็นการค้นคว้าวิจัยในชีวิตจริงที่เป็นปัจจุบัน พวกเธอเรียนรู้เกี่ยวกับกฎหมายมีผลต่ออคติอย่างไร การทำแบบสอบถามเจ้าหน้าที่ตำรวจ นักการเมือง

และสำรวจความคิดเห็นเพื่อนร่วมชั้นเรียน เพื่อให้นักเรียนที่รับรู้เรื่องนี้ได้เข้าใจดีขึ้น ท้ายที่สุด พวกเธอได้นำเสนอเอกสารการวิจัย ผลการเรียนรู้ บทสัมภาษณ์และข้อค้นพบในชั้นเรียนอีกด้วย

        ด้วยเหตุผลที่ว่า นักเรียนได้ติดตามสิ่งที่พวกเขาสนใจ ซึ่งทุกหัวข้อไม่ได้เข้มงวดในเชิงวิชาการ แต่เป็นการเรียนรู้ทักษะและได้ความรู้ใหม่ ที่ปรากฏให้เห็นเป็นหลักฐานอยู่เสมอ การให้ความสำคัญกับการผลสะท้อนกลับ ครูได้ให้นักเรียนเขียนรายงานเกี่ยวกับสิ่งที่เรียนรู้ การเรียนรู้และความก้าวหน้าของพวกเขา  ท้ายที่สุดพวกเขาได้คาดหวังถึงการประเมินผลงานของพวกเขา ด้วยการตอบชุดคำถาม ตัวอย่างเช่น พวกเขาใช้ทักษะอะไรในระหว่างกระบวนการเรียนรู้ ขณะที่เรียนรู้อยู่นั้น จงบอกความประทับใจแก่ครู  เกี่ยวกับสิ่งที่ชอบ ความซื่อสัตย์ และความก้าวหน้าจากพลังของผลสะท้อนที่เป็นกระบวนการของการศึกษาจริง ๆ

        นี่ไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับมาตรฐานหรือเกรด แต่มันเป็นเรื่องการมอบอำนาจในการเรียนรู้ให้แก่นักเรียน เมื่อพวกเราได้เอาใจใส่หรือตื่นตัวขึ้น จะทำให้เราทำได้มากและทำได้ดีขึ้น การเรียนรู้อย่างมากมายที่เกิดขึ้นในตัวของนักเรียนคือ การจัดการและควบคุมระดับจุลภาค (Micro-Managed and Controlled) โครงการที่พวกเขาเลือกและมีความชอบมีความสำคัญต่อการจัดการศึกษาที่ดี

        นักเรียนบางคนมีความทะเยอทะยานในการทำงานที่พวกเขาเห็น

ว่าประสบความสำเร็จยาก ตัวอย่างเช่น คนหนึ่งต้องการเรียนเกี่ยวกับแกนพวงมาลัยรถยนต์และการซ่อมรถยนต์เก่าแทนที่เขาจะเรียนเกี่ยวกับรถยนต์ทั้งคัน ซึ่งวันหนึ่ง ด้วยความทะเยอทะยาน เขาสามารถจะกลายเป็นผู้ชำนาญการได้เมื่อเขาใช้ความพยายามอีกครั้ง

        คนอื่น ๆ ได้เปลี่ยนเป้าหมายของพวกเขาแต่มีจำนวนน้อยที่ละทิ้งกลางคัน ขณะที่บางคนได้รู้ถึงสิ่งที่ชอบในทันทีทันใด อีกส่วนหนึ่งต้องการความช่วยเหลือในการพัฒนาแนวความคิด บางคนมีปัญหาเกี่ยวกับงานที่มีลักษณะเป็นนามธรรม การเรียนรู้เกี่ยวกับทุกสิ่งที่เราต้องการ การค้นหาความหมาย ด้วยความมีอิสระ ทำให้มีความต้องการในการจัดทำโครงสร้างและการตรวจสอบ สู่การรับรองการเรียนรู้ในทางปฏิบัติในโอกาสต่อไป

        นอกจากนี้ นักเรียนส่วนใหญ่ยังสนใจการเรียนตามความชอบมากกว่าบทเรียนที่ครูใช้สอน เพราะว่าพวกเขามีอิสระในการทำกิจกรรมที่นำประสบการณ์การเรียนรู้ด้วยตัวของพวกเขาเอง ในขณะที่ครูอาจไม่มีความรู้มากมายนักเกี่ยวกับดาวอังคารหรือประเภทของเครื่องยนต์ แต่นักเรียนเขารู้ เพราะความชอบ มีความลึกซึ้งในความรู้และมีความมุ่งมั่นในการค้นคว้า ซึ่งไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อน และเป็นเพราะว่าเรามีส่วนร่วมในกระบวนการด้วยกัน นักเรียนทุกกลุ่มยังได้แบ่งปันความท้าทายและความสำเร็จแก่กันและกันอีกด้วย

        ในปีนี้ ยังจะดำเนินการด้วยวิธีการนี้ต่อไปและพยายามที่จะประสานความร่วมมือกับนักเรียนที่ได้สอนประจำในห้องเรียนให้มากยิ่งขึ้น โดยต้องการที่จะมอบอำนาจให้นักเรียนค้นหา เรียนรู้และแบ่งปัน

เกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาชอบตลอดทัั้งปี ไม่เฉพาะแค่หน่วยเรียนรู้หน่วยเดียว แต่อยากให้นักเรียนได้พิจารณาถึงสิ่งที่เขาชอบ เขาเกลียดและต้องการการเปลี่ยนแปลงทั้งชีวิต ชุมชนและอนาคตของพวกเขา

        ดังนั้น การเรียนรู้โดยใช้ความชอบเป็นฐาน นักเรียนของเราไม่เพียงแต่ใช้กูเกิ้ลเป็นเครื่องมือแบบกระดาษบันทึกหรือจีเมล แต่แน่นอนว่า มันจะต้องเป็นสิ่งที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงของโลกและเปลี่ยนแปลงการเรียนรู้เพื่อสิ่งที่ดีกว่าได้ด้วย